Nu even niet!

Vakantietijd! Er wordt heel goed weer voorspeld, dus ik ga nu heel erg mijn best doen om mijn studie een weekje los te laten en de knop om te zetten in een relaxstand.

Wel lezen....maar nu weer iets heel anders dan al die studieboeken, artikelen, onderzoeken.
Ik lees nu 'De appel valt ver van de boom' van Andrew Solomon. Heeeeel interessant, over als je kind anders is en met name wat dat doet met de identiteit van het kind en de identiteit van de ouders. Wel binnen een Amerikaanse context, maar dat maakt het niet minder boeiend.

En verder zalig nix bijzonders doen...

Alle onderwijsmodellen in één dag

... dat is de naam van de thema-bijeenkomst van Sardes, die ik gisteren samen met een aantal collega's en directie heb bijgewoond. We wilden hier extra input krijgen om onze koers te bepalen en te onderbouwen.

Het was een boeiende bijeenkomst waarin we veel bevestiging, maar ook stof tot nadenken hebben gekregen voor wat betreft onze koers.

Verrassend was de informatie over groepsdynamisch onderwijs. Dit model werd gepresenteerd als tegenhanger van het individuele, gepersonaliseerde onderwijs.

Fijn om te merken tijdens deze bijeenkomst bevestigd te zien, dat de manier waarop wij onze koers bepalen en het proces waarin wij dit vormgeven, goed is.

Très BON

Vandaag naar een symposium van BON geweest. Ik ben er vorig jaar ook geweest en vond het toen verrassend inspirerend en interessant en dit jaar heb ik het nog meer zo ervaren.
Hoogtepunt was natuurlijk de komst van Sander Dekkers die het advies Onderwijs2032 kwam 'verdedigen'. De BON-leden vrezen met de komst van dit advies  dat de rol van de vakdocent een ondergeschikt karakter gaat krijgen, ondergeschikt aan de integratie van vakken, waardoor er meer nadruk op de leervaardigheden komt te liggen, persoonlijkheidsvorming en burgerschapsvorming. Ook bestaat er de overtuiging dat dit advies, veel meer dan een advies is en nu als curriculum gaat gelden. Toch benadrukt Dekkers meerdere malen dat het advies dient om door te blijven praten over 't curriculum en dat leerkrachten input moeten blijven geven op wat zij vinden wat kinderen moeten leren. Het advies is daarmee meer een uitgangspunt om weer verder te denken over het curriculum. Na deze dag las ik de bijdrage van Jelmer Evers, waar hij het curriculum als brug naar beter onderwijs benoemt. Ik kan me daarin helemaal vinden.

Ook sprak Erik Vermei, de algemeen directeur van de IVA in Driebergen (waar het symposium gehouden werd). Vorig jaar leverde hij een quote die me aan de titel van mijn visiestuk heeft geholpen. Ook deze keer sprak hij weer een mooie uit:
De meeste sprookjes in onderwijsland zijn bedrog, maar als je goed kijkt zijn ze er toch.
De IVA is een private business school op mbo en hbo niveau. De verhalen van Vermei over de toewijding van de docenten op deze opleiding, zijn altijd inspirerend en geven uiting aan de overtuiging dat goede docenten een goed en inspirerend verhaal moet kunnen vertellen in de klas.

Maurice de Hond kwam vertellen over zijn onderwijsconcept O4NT (Onderwijs voor een Nieuwe Tijd). Het verhaal van de Hond was een prachtig succesverhaal, maar nog weinig (niet) onderbouwd door concrete resultaten (en dat valt dan toch tegen van iemand als de Hond). Natuurlijk waren er uitgangspunten/kenmerken waar iets voor te zeggen is, maar overtuigen deed het me niet.

Interessant en ook grappig was de lezing van Anna Bosman, hoogleraar Dynamiek van het leren & ontwikkeling aan de Radboud Universiteit. Zij veronderstelt dat problemen als dyslexie en dyscalculie voorkomen kunnen worden wanneer de basisvaardigheden lezen, spelling en rekenen goed aangeleerd worden in de onderbouw. Dit blijkt ook uit onderzoek dat zij heeft gedaan. Ze vindt ook dat de rol van ICT beperkt moet worden in de onderbouw.
Ik wil haar publicaties graag nog gebruiken voor het uitbreiden van mijn visiestuk.

De dag werd afgesloten met een debat tussen een aantal politici (Vaste Kamercommissie Onderwijs).
Wat hierin met name naar voren kwam was: Heeft het advies Onderwijs2032 nu eigenlijk wel de prioriteit, zijn er niet nog veel dringendere zaken in ' t onderwijs die eerst eens aangepakt moeten worden? Maskeert het advies het niet nadenken over oplossingen van urgentere zaken?

Het wordt van de dag werd geleverd door de columnist Jeronimoon: geprullebakkeerd. Het is de moeite waard eens op zijn site te kijken!

Denkdag nr. 2

Vandaag weer een denkdag gehad met het MT en onze IB'er. Vandaag hebben we ons gebogen over het wereldoriënterend onderwijs en welke kant we daarmee op willen. Vooraf hebben we wat literatuur doorgenomen en nog eens naar het advies onderwijs2032 en het curriculum van de toekomst gekeken.
Dat het anders moet als het nu is, is voor ons wel duidelijk. Ten eerste hebben we twee verschillende vormen van wereldoriënterend onderwijs in de school: werken met methodes en werken met thema's.
Dat (alleen) werken met methodes niet meer aansluit bij het onderwijs dat wij kinderen willen bieden en bij de vaardigheden die wij kinderen willen leren, dat is eigenlijk ons uitgangspunt.

Er zijn best wel wat mogelijkheden op dat gebied. Maar niet over alles is even veel informatie te vinden, zeker niet als je zoekt naar wetenschappelijk onderbouwde informatie. Voor bijvoorbeeld het werken met concepten is het lastig om terug te vinden, waarom dit nou zo goed zou zijn? Het advies onderwijs 2032 heeft het over kennisdomeinen, wat al best weer richting de concepten gaat....Integratie is het woord dat hierbij misschien een sleutelwoord is en dat is dan misschien ook de term waar verder op doorgezocht moet worden?

Daarnaast rijst de vraag: hoe gaan we de leervaardigheden, meta-cognitieve vaardigheden, executieve functies 21st centuryskills, higher order thinking of hoe je het ook maar wilt noemen integreren in het wereledoriënterend onderwijs. Kan dit wel als je nog methodes gebruikt?
Is het wel te realiseren? M.a.w. hoeveel tijd gaat dat ons kosten? Hoe gaan we iets fase-gewijs invoeren.

De uiteindelijke uitkomst van de denkdag is dat we een beeld hebben van de richting die we op zouden willen, waarvan we vinden dat het aansluit bij onze visie en kernwaarden en onze visie op onderwijs. We willen deze richting verder gaan onderzoeken en uitdiepen of  het ook daadwerkelijk kan zijn wat we ervan verwachten. We willen het ook goed onderbouwd hebben.

Ontzettend inspirerend, motiverend, uitdagend en leuk om hier mee bezig te mogen zijn. Het is ook erg goed te ervaren dat ik al dingen vanuit mijn studie kan meenemen in de visie die we vormen en de bijdrage die ik liever door het geven van achtergrond en argumenten.

Motivatie: Denkdagen en visiegroep....waar mijn studie MLI mij nu (al) brengt!

Wat ik een ontzettend inspirerend en uitdagend aspect van mijn studie MLI vind, is dat ik nu deelneem aan 'denkdagen', waarop ik samen met het MT en de ib'er denk over de koers die we met onze school willen uitzetten. Ook neem ik deel aan de visiegroep, waarin ik met collega's denk over en werk aan het vormen van de visie van de school (zie eerdere bericht over kennisclip visie).
Het is fijn te merken dat wat ik tot nu toe heb gelezen en gedaan tijdens mijn studie al van waarde is voor wat we op school bespreken. Ik merk dat ik een bijdrage kan leveren en dat deze gewaardeerd wordt. Dit is een goede stimulans, wanneer ik het vele werk van de studie even niet overzie of ik vastloop in een opdracht: ik kan al goed voor me zien en ervaren waar ik het voor doe.

Kennis delen op een studiedag....leuk en een beetje spannend

Vandaag mocht ik, n.a.v. de denkdag die we 4 februari hadden, mijn kennis over het belang van instructie delen met het team. Erg leuk om al die dingen waar je de laatste tijd zo in hebt gezeten, nu ook te kunnen delen met een groter publiek. Te meer omdat het ook deel uitmaakte van de presentatie van de koers die we met de school willen gaan uitzetten.
Best een beetje spannend ook. De normale vertwijfelingen: weet ik nog wel wat ik moet zeggen, zeg ik geen rare dingen. Maar ook nieuwe onzekerheden: het is de eerste keer dat ik me op deze wijze presenteer aan het team, met allerlei kennis. Wat zouden ze daarvan vinden?
Maar het is prima verlopen en kreeg leuke feedback als: je kunt echt wel merken dat je goed verdiept hebt in het onderwerp.

De wondere wereld van de taxonomie: HOT!

Nu ik me aan het verdiepen ben in taxonomieën, kom ik terecht in een voor mij voorheen onbekende wereld: de wondere wereld van de taxonomie en dan met name die van Bloom en dan met name in de VS. Zo zeg....daar is die taxonomie hot. Hot in de zin van hip en we maken er veel aantrekkelijk materiaal voor en hot in de zin van HOT,  Higher Order Thinking.
Wat ik vooral zo boeiend vind is dat ze die taxonomie zo visueel en helder maken voor de leerlingen. Er is allerlei vrolijk vormgegeven materiaal om de kinderen bewust te maken van de verschillende fasen in het leerproces en welke vaardigheden daar bij horen. Het feit dat ze zelf beroemde films gebruiken om de taxonomie te visualiseren, ik vind het vooral ook erg grappig. Goh, daar hebben wij dan nog veel in te doen, denk ik dan.
Met name in kinderen bewust maken en inzicht geven in hoe leren werkt en welke invloed je daar zelf op hebt en hoe je dat het beste voor elkaar kunt krijgen. Op een manier waarbij je het hen ook echt aanleert en niet dat het af en toe eens ter sprake of voorbij komt. Soms bekruipt me wel het gevoel dat we de wereld van volwassenen willen overzetten naar kinderen, met al onze doelen, doelmatig werken, meta-cognitieve, executieve vaardigheden enzo meer. De woorden zelf hebben al geen kindvriendelijke klank.
Maar aan de andere kant denk ik ook dat we onze leerlingen (juist in deze tijd van snelle informatie en digitalisering en een veranderend wereldbeeld) niet moeten onderschatten in wat ze allemaal in zich hebben en kunnen. Maar ze kunnen dat niet zomaar. En juist daar komen de taxonomieën in zicht, die geven ons de handreiking om de kinderen stapje voor stapje dichter bij echte zelfstandigheid te brengen. Ze laten ons zien dat er nog een hele fase voor het eigenlijke DOEN ligt. Ik heb het gevoel dat we juist die eerste fasen vaak te snel doorlopen of zelfs overslaan en dan besluiten dan kinderen iets toch niet kunnen.

Conceptmap over wat we zouden willen met ons onderwijs2016/2017

link

Vanuit een basis met duidelijke structuur, succesvol op weg naar onderzoeken en avontuur

Hier vind je een link naar mijn visiestuk van LA1.

Visiestuk Van Structuur naar Onderzoeken en Avontuur

En als het bevalt, komt er ook een tweede keer

 Dit keer een kennisclip over het vormen van de nieuwe visie bij ons op Kindcentrum De Wijboom. Gebruikt tijdens een studiedag met het team. En...gaat binnenkort ook, als pitch gebruikt worden op een stedelijke studiedag van basisscholen. Om te laten zien waar wij nu mee bezig zijn. Het plezier van het maken van de kennisclip wordt hiermee maximaal!

Dé tip van Stephen Covey: Begin met het eind voor ogen!

Als we dit Afrikaanse gezegde het hart van het Kindcentrum waar ik werk zouden kunnen maken....